Roemenië, Zau de Campie

maandag 3 juli t/m woensdag 19 juli 2000

Maandag 3 juli

Rond half 5 vanochtend verschenen er 22 bepakte en vooral slaperige Roemenie-gangers, met hun uitzwaaiers bij de Triangel. Om 5 over 5 stegen we in en vertrokken richting het oosten. Na verschillende plas- en eetpauzes bereikten we na 14 zweterige uren in de busjes ons eerste eindpunt, Boedapest. Hier was het even zoeken naar de jeugdherberg Czilleberg. We kwamen daar aan om 21.15, waar bleek dat er geen reservering was gedaan. Hierdoor hadden we geen avondeten, slaapgelegenheid en ontbijt voor de volgende dag. Op kosten van Livingstone hebben we toen een vorstelijke maaltijd gehad in een restaurant. Uiteindelijk konden we overnachten in een zomerkamp.

Dinsdag 4 juli

Om zes uur ging de wekker van Marlies en werd iedereen wakkergebruld, voor zover nog niet wakker van Joukes gesnurk. We hebben nog even genoten van een heerlijke douche! Daarna hees iedereen zich weer in de busjes. De reisafstand voor vandaag was de helft van die van gisteren, maar de reistijd was hetzelfde.

In Hongarije is het niet altijd duidelijk wanneer je binnen of buiten de bebouwde kom bent. Het gevolg was dat we werden aangehouden door 2, vrijwel niet Engels sprekende agenten. We kregen een totale rekening gepresenteerd van 28000 Forinten (ongeveer 300 gulden). We zijn 5 kwartier bezig geweest de Hongaars-Roemeense grens over te komen (viel mee). Om half negen werden we ontvangen door de meisjes uit Zau, op een paar na nog behoorlijk verlegen.

Woensdag 5 juli

Na eindelijk eens wat uitgeslapen te kunnen hebben, kregen we ‘s ochtends een rondleiding door het tehuis. Hierna zijn er afspraken gemaakt m.b.t. de taakverdeling. Vervolgens konden we beginnen met het bouwen van de eerste balustrade en zijn alle oude verflagen van de muur gehaald. Vanwege het warme weer was er al snel geen drinken meer en het duurde tot acht uur s’ avonds voor er weer water was (leidingwater is niet betrouwbaar), dat was dus even flink afzien!

‘s Middags zijn de eerste contacten met de meisjes gelegd en zijn er allerlei spelletjes met ze gedaan en de taalbarrière bleek eigenlijk niet zo’n probleem als verwacht.

Donderdag 6 juli

We stonden deze dag vroeg op om voor de warmte te beginnen met werken. Helaas had dit geen zin want we konden pas om 9.00 eten. Hierna zijn we begonnen met werken. In een kamer moesten 12 wastafels eruit worden gehaald en ook het frame waar de wasbakken in hingen moesten worden verwijderd. Dit ging heel snel ondanks de onaangename geuren die onze neuzen tijdens dit werkje binnendrongen. Toen zijn we tegels gaan bikken, ze moesten wel heel blijven! Verder hebben we het beton daaronder verwijderd en de verflaag van de muren gekrabd. In de kamer met de balustrade zijn de muren en het plafond afgenomen om te ontvetten.

Vrijdag 7 juli

Vandaag gaan we met z’n allen naar Tirgu Mures. We rijden hierheen om het transport wat vandaag wordt verwacht over te laden. ‘s Ochtends was al duidelijk dat er hier enige problemen mee waren. Uiteindelijk kregen we te horen dat het transport in elk geval niet vandaag aan zou komen. We zijn in groepjes wezen stadten in Tirgu, en kwamen met goed gevulde zakken en magen weer terug. De pizza, spaghetti, lasagne en ander voedsel vielen goed in de smaak. We kunnen er hierdoor weer even tegenaan. Rond een uur of 5 hebben we een kindertehuis mogen bekijken waar Paul Crisan bezig is geweest met een van zijn projecten. Dit was echt prachtig opgeknapt voor de baby’s en jonge kinderen die daar worden opgevangen om te herstellen van ondervoeding en verwaarlozing. Hierna zijn we terug gereden en hebben ‘‘s avonds nog een partijtje voetbal gespeeld tegen Roemeense dorpelingen uit Zau. Over de uitslag hebben we het maar niet.

Zaterdag 8 juli

Vandaag was er maar beperkt werk beschikbaar omdat het transport er dus nog niet was. Een stuk of 6 mensen zijn verder gegaan met het afkrabben van de verflagen in de badkamer. De rest is vooral bezig geweest met de activiteiten voor de meiden. Vanmorgen hebben we getekend en gekleurd. We hadden kleurplaten meegenomen en een groep van ongeveer 20 meisjes zaten hun best te doen zo mooi mogelijk te kleuren. ‘s Middags hebben we een varkensslinger gemaakt. Alle kinderen konden een varkenskop overtrekken op gekleurd papier en hier de ogen en neus op tekenen of plakken Deze mooie, kleurige slinger hebben we in de eetkamer opgehangen. Na het avondeten hebben we nog maskers gemaakt en bellen geblazen. De meiden zijn echt heerlijk enthousiast bij de activiteiten.

Zondag 9 juli

Vandaag zijn we naar de Reformed Church geweest in St. Georgia de Padoure. Na die tijd hebben we van Paul Crisan gehoord dat de preek ging over Lucas 17. De dienst werd ook gehouden in het Hongaars, de taal die in dat dorp het meest gesproken wordt. Hier kon je geen woord van verstaan, terwijl je van de Roemeense taal dingen kan herkennen uit het Frans en Italiaans. Aan de overkant van de kerk was nog een kindertehuis. Dit tehuis was in tegenstelling tot de vorige, niet van de overheid, maar van Paul Crisan zelf. Dit was nog mooier dan het tehuis in Tirgu. De kinderen zagen er goed verzorgd uit en hadden speelgoed e.d. ‘s Middags hebben we een barbecue gehad met Paul en de Roemeense werklui in de heuvels.

Maandag 10 juli

Overdag was er nog steeds niet veel werk te doen. Gelukkig verzon Ben elke keer weer een klus om ons een beetje bezig te houden. Een groepje heeft de wanden van een derde kamer nat afgenomen, een heerlijk vies karweitje. Een klus die wel voor vandaag gepland stond is het pleisteren van de kamer met de balustrade. Hier heeft een groep jongens samengewerkt met de Roemeense werklui. Met de meiden zijn de nagels gelakt en zijn er armbandjes geknoopt. ‘s Avonds hebben we weer tegen de Roemenen gevoetbald dit keer was het of 3-4 of 3-3.

Dinsdag 11 juli

We stonden vandaag om 8.15 op. Marlies en Ben waren al vroeg in de ochtend weggegaan naar Tirgu Mures. Daar konden ze het transport opwachten. Rond 10 uur was er een groep van zeven mensen al vertrokken naar de stad om te winkelen en te relaxen. Een half uur later gingen Sandor, Arko en Arie weer richting huis. Met de mensen die overbleven gingen we de restjes nog even van de muur krabben en de meiden vermaken. We hebben ze een middag zoet gehouden met het maken van "ballonnenmannetjes" en het spelen van memory. Om 3 uur kwam het transport aan. Het had lang geduurd omdat de douane niet wilde meewerken. Een tijd later en 100 mark armer aan corruptiegeld kon de vrachtauto eindelijk onze kant uit komen. Alle spullen lagen door elkaar in de vrachtwagen. Het uitladen en uitzoeken van de lading kostte ons de rest van de middag en begin van de avond. ‘s Avonds bij het eten werden de tasjes met cadeautjes uitgedeeld.

Woensdag 12 juli

Vandaag stonden we om 8 uur op en hadden we eerst werkbespreking met Ben. Daarna ontbijten (weer droog broodje ei). Er vertrok weer een groep naar Tirgu, en de rest ging de muren verven, plamuren en stuken. Een paar mensen gingen een mooie jurk voor Jouke maken, want die was jarig. Ook werden er pannenkoeken gebakken voor alle kinderen en voor onszelf. Dit was voor de Roemenen iets heel speciaals, vooral toen Edwin en Mark aan kwamen lopen om ze te bakken. De kinderen vonden het heerlijk! Jouke werd nog toegezongen en kreeg nog cadeaus toegestopt. ‘s Avonds gingen we naar het Roemeense dorpscafé waar we nog wat lekkers gedronken hebben.

Donderdag 13 juli

Het weer was vandaag erg slecht, de hele dag regen. Ook vandaag ging er weer een groep naar Tirgu. De anderen zijn begonnen met het timmeren van het balkon (het skelet stond er al). In de badkamer is er een muurtje gemaakt waaraan nieuwe wasbakken komen te hangen. Doordat het weer niet best was hebben we binnen gekleurd met de meiden. Het was eerst een gegraai in de bak met kleurplaten en later in de bak met stiften. Die was na een paar minuten leeg. De directrice kwam ook nog even langs in de kamer met het balkon om te zeggen dat de kamer niet 2 kleuren mocht hebben (zalmkleurig en licht mintgroen), maar helemaal wit moest want anders leek het teveel op de gebouwen buiten. Iedereen was ‘upset’. Na onderhandelingen met haar van Marlies en Edwin stond vast dat de kleuren gewoon zo zouden blijven. De ramen zouden dan wel wit blijven.

Vrijdag 14 juli

Het balkon werd vandaag afgetimmerd en geschuurd. Hierna werd het balkon voor de eerste keer gelakt. In het washok is er een betonnen vloertje gestort waar de wasmachines om komen zouden te staan. In een andere kamer waar al gekrabd en geboend was hebben we met vier mensen de wanden een paar keer geverfd. De verf was niet echt dekkend. Morgen zal het nog een keertje moeten. Een aantal meiden begon het nu al te hebben over dat wij maandag zouden gaan. Je kon merken dat ze de aandacht fijn vonden al reageerde elk kind daar weer anders op. Ze waren hard voor zichzelf als ze pijn hadden, en lieten zich niet zo maar troosten. Dit is wel veranderd in deze 2 weken. Ze hebben meer vertrouwen gekregen in ons.

Zaterdag 15 juli

Vandaag werden we pas om 10 over half 9 wakker, terwijl het de bedoeling was om 7 uur uit bed te gaan. Marlies haar wekker was namelijk niet afgegaan. Na een Nederlands ontbijt met beschuit, hagelslag enz. wat de meisjes erg lekker vonden, werden door Ben de taken verdeeld. Het balkon werd nog een keer geschuurd en gelakt. In het washok werd er een waterleiding en een afvoer aangelegd voor de 3 wasmachines die we uit Nederland hadden meegenomen. Nadat dit was gebeurd werden de wasmachines neergezet en aangesloten. We hebben met de meiden een zeskamp gedaan wat heel leuk ging. Ze waren me toch een partij fanatiek! ‘s Avonds zijn we nog naar het cafeetje in Zau geweest om wat te drinken.

Zondag 16 juli

Om 7 uur vanochtend kropen we uit onze bedden, om vervolgens naar de kerk te gaan in Cluj Napoca. Twee meisjes van het tehuis gingen ook mee. Het was een zogenaamde Free Church. Dit betekend volgens Paul Crisan niet dat alles mag en kan. Het was rommelig maar gezellig. In het kerkje werden Ben en Marlies uitgenodigd om iets te zeggen tegen de kerkbezoekers. Hier hadden ze allebei niet op gerekend. Vooral Ben kon met zijn gebrekkige Engels nauwelijks uit zijn woorden komen. Na de kerkdienst gingen we eten bij Mac Donalds met 27 personen voor maar f 110,-. We hebben nog wat door de stad gelopen en toen zijn we weer terug gereden naar Zau. ‘s Avonds hebben we afscheid genomen van de kinderen, en Paul Crisan hield nog een prachtige toespraak waarin hij ons bedankte voor alles en ons de zegen meegaf voor de reis en de tijd daarna in Nederland.

Maandag 17 juli

Vanmorgen vroeg eruit want er moest nog heel wat gebeuren. De spullen moeten ingepakt en opgeruimd worden, en alles moest schoon. Om 6 uur eruit en om 8 uur rijden was de planning. De spullen die nog over waren van activiteiten e.d. gingen we vanmorgen aan het tehuis overdragen. Hiervoor moest alles op een lijst komen te staan met een handtekening eronder dat het ontvangen was. Dit moest omdat de directie zo gecontroleerd kon worden of ze de spullen niet in eigen zak steken. We

hebben de wasmachines nog op de foto gezet met een stralende wasvrouw erbij. Om 9 uur konden we eindelijk vertrekken. De directrice hield ons op omdat we geld wilden geven, echt onbegrijpelijk.

Dinsdag 18 juli

Vandaag een dagje Boedapest. Veel waren liever vandaag al doorgereden naar huis. Toch was het wel leuk langs de Donau te lopen, op een terrasje te genieten van een ijscoup, het laatste geld op te maken aan een souvenir of te geven aan een zwerver, die de dag van zijn leven had. Na het avond eten gingen we nog een partijtje voetballen tegen de NGK. Het was 9-6 na een (waarschijnlijk) gescheurde hamstring van Edwin en een gekneusde enkel van Jesse (NGK). Hierna zijn we nog wat gaan drinken en zijn daarna ons bed ingedoken.

Woensdag 19 juli

Om 4 uur ging de wekker en om 5 uur zaten we weer in de busjes. Om half negen werden we ontvangen door ‘onze geliefden’, bij de familie Koster, en we konden genieten van heerlijke soep (geen koolsoep), broodjes met kaas, frikadellen, bitterballen en nog veel meer. Hierna heeft iedereen afscheid genomen van elkaar. Er gaan veel mensen nog op vakantie. Over een paar weken als iedereen weer terug is en de foto’s zijn ontwikkeld zullen de verhalen weer loskomen over de dipjes en de fijne momenten met elkaar en met de meiden.

Samengevat...

We hebben met elkaar een goede tijd gehad. Als groep hebben we veel werk verzet in deze tijd. In de periode dat we moesten wachten op het transport hebben we ook al werk gedaan voor de volgende groepen. Dit ook vanwege het hoge percentage harde werkers. Hieronder nog even op een rijtje wat er in het kasteel is gedaan:

Kamer 1: balkonkamer

Verflagen van de muren afgekrabd, muren ontvet, gestuukt, balkon gebouwd, behangrand opgeplakt en stikkers op de ramen.

De vloer zal nog geschuurd worden en opnieuw gelakt.

Kamer 2: wasmachineruimte

Hier is een betonnen vloertje gestort, er zijn nieuwe groepen gemaakt voor de elektriciteit waarop de wasmachines kunnen worden aangesloten.

Kamer 3: badkamer 1

Wasbakken en stellage eruit gesloopt, tegels eraf gehaald (zoveel mogelijk heel) het beton eronder eraf gebikt, een muurtje neergezet.

Er worden nog nieuwe wasbakken ingezet en douchecabines gemaakt, en er zal nieuwe betegeling komen.

Kamer 4: badkamer 2

Hier zijn leidingen aangelegd en er is een betonnen vloer gestort. Verder is er een muurtje gebouwd om de luchtkoker af te sluiten van deze ruimte.

In deze ruimte zullen douches, toiletten en een wasbak komen.

Kamer 5: kamer met kasten

De muren zijn afgekrabd, geboend en gestuukt.

Hier zal nog geverfd worden.

Kamer 6: torenkamer

Ook hier zijn de muren bewerkt, naast het bovengenoemde ook nog 3 verflagen rijker.

Natuurlijk zijn er naast de werkzaamheden in het kasteel ook veel dingen met de meiden gedaan. Er waren veel activiteiten die aan de reacties te merken in goede aarde vielen. Naast de geplande activiteiten was er ook tijd voor praatjes met handen en voeten en handklap spelletjes in het Roemeens, Engels en Nederlands (papegaaitje leef je nog).

We kunnen terugkijken op een goede en leerzame tijd, die we niet zo snel weer zullen vergeten. Als groep, met de leiding erbij, hebben we door alle ups en downs heen een sterkere band met elkaar gekregen.

Hartelijke groeten van alle Roemenie-gangers.