EINDE VERHAAL

Theseus liep langs het touw, de leidraad, terug naar de ingang van het labyrint, de ingewikkelde doolhof.
En daar stond prinses Ariadne op hem te wachten. Ze holde naar hem toe en omhelsde hem. "Vlug" zei ze. "We moeten opschieten anders zullen de soldaten van mijn vader ons vinden." Ariadne en Theseus renden naar de haven, waar het schip met de zwarte zeilen in top nog voor anker lag. Aan boord waren ook de zeven jonge mannen en de zeven meisjes. Ze waren die morgen door Theseus en Ariadne bevrijd.
Terwijl de zon opkwam, begon het schip aan de terugreis naar Athene. Ze zeilden de haven van Kreta uit op weg naar Athene. Na enige tijd kwam het eiland Naxos in zicht. Ze vierden feest en Theseus beloofde Ariadne dat zij mee mocht naar Athene. De volgende ochtend vertrok Theseus met de kop van de Minotaurus in een witte zeil gewikkeld. Hij liet Ariadne achter.
Even later merkte Ariadne dat en schreeuwde: "Theseus, Theseus laat me niet alleen achter. Je had me beloofd, dat ik mee mocht. Waarom laat je me hier? "Theseus ik vervloek je !"
Theseus voer naar de stad Athene. Hij vergat bij aankomst in de haven van Athene de witte zeilen te hijsen zoals hij had afgesproken met zijn vader. Koning Egeas zag het schip met de zwarte rouwzeilen de haven van Athene binnenvaren en dacht dat Theseus dood was en pleegde zelfmoord door zichzelf in de zee te werpen. Theseus, bedroefd door dit gebeuren, werd koning van Athene en heeft de zee vernoemd naar zijn vader Egeas: Egeïsche Zee.

 terug